Ecuador Ibarra, Yahuarcocha meer
Door: Inge
Blijf op de hoogte en volg Inge
23 April 2018 | Ecuador, Ibarra
16 april:
Van Quito een taxi ($ 90,-/+/- 2,5 uur) genomen naar het noorden naar Ibarra (San Miguel aan het Yahuarcocha meer, ook wel ‘the bloody lake’ genoemd vanwege de strijd tussen de lokalen en de Inca’s rond 1492). Onderweg naar Ibarra kwamen we via de snelweg langs Quito en alle als het ware ‘aangeplakte’ huizen op de bergen. ‘t ziet er mistroostig uit, zodra ze een huis met bakstenen hebben opgezet (meestal niet af) wordt het niet gepleisterd en krijgt ook geen verflaag, waardoor je eigenlijk alleen maar grijs tegen de heuvels/bergen aangeplakt ziet. Na een half uurtje rijden komt echter het groen weer naar voren, prachtige bergen die vaak begroeid zijn met agaves (en later wat dennebomen). Daar waar de bergen “afgesneden” zijn om er de Pan Americanhighway aan te leggen kan je de verschillende aardlagen zien in de bergen. Aangekomen in de Quinta San Miguel kregen we voor het eerst een heerlijk ruime kamer aangeboden. De eigenaar gaf ons volledige uitleg van wat er in de buurt te doen was en nodigde ons uit om zijn moeders Fanesca soep uit te proberen. Als we het lekker vonden konden we meer krijgen. Pfff kwam hij met 2 grote kommen vol aanzetten. Het schijnt een speciale soep te zijn waar ze 2 dagen met de hele familie aan werken en die eigenlijk alleen tijdens Semana Santa wordt gemaakt. Omdat ze het echter zo lekker vonden had moeders het nog een keer gemaakt en mochten wij het dus proeven. Omdat we niet meer op konden dan ze ons al hadden gegeven zeiden we het op de rekening te zetten, maar daar was geen sprake van. ‘s avonds konden we er weer gaan eten, maar toen we er langs liepen was alles donker. Waarna we beneden in het dorp maar een zak chips zijn gaan halen als avondeten. Eens kijken wat de volgende dag ons brengt.
Van Quito een taxi ($ 90,-/+/- 2,5 uur) genomen naar het noorden naar Ibarra (San Miguel aan het Yahuarcocha meer, ook wel ‘the bloody lake’ genoemd vanwege de strijd tussen de lokalen en de Inca’s rond 1492). Onderweg naar Ibarra kwamen we via de snelweg langs Quito en alle als het ware ‘aangeplakte’ huizen op de bergen. ‘t ziet er mistroostig uit, zodra ze een huis met bakstenen hebben opgezet (meestal niet af) wordt het niet gepleisterd en krijgt ook geen verflaag, waardoor je eigenlijk alleen maar grijs tegen de heuvels/bergen aangeplakt ziet. Na een half uurtje rijden komt echter het groen weer naar voren, prachtige bergen die vaak begroeid zijn met agaves (en later wat dennebomen). Daar waar de bergen “afgesneden” zijn om er de Pan Americanhighway aan te leggen kan je de verschillende aardlagen zien in de bergen. Aangekomen in de Quinta San Miguel kregen we voor het eerst een heerlijk ruime kamer aangeboden. De eigenaar gaf ons volledige uitleg van wat er in de buurt te doen was en nodigde ons uit om zijn moeders Fanesca soep uit te proberen. Als we het lekker vonden konden we meer krijgen. Pfff kwam hij met 2 grote kommen vol aanzetten. Het schijnt een speciale soep te zijn waar ze 2 dagen met de hele familie aan werken en die eigenlijk alleen tijdens Semana Santa wordt gemaakt. Omdat ze het echter zo lekker vonden had moeders het nog een keer gemaakt en mochten wij het dus proeven. Omdat we niet meer op konden dan ze ons al hadden gegeven zeiden we het op de rekening te zetten, maar daar was geen sprake van. ‘s avonds konden we er weer gaan eten, maar toen we er langs liepen was alles donker. Waarna we beneden in het dorp maar een zak chips zijn gaan halen als avondeten. Eens kijken wat de volgende dag ons brengt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
