Ecuador Ibarra, Yahuarcocha (2) + centrum Ibarra
Door: Inge
Blijf op de hoogte en volg Inge
23 April 2018 | Ecuador, Ibarra
17 april:
Uitgebreid ontbijt gehad en een flinke wandeling gemaakt om ‘de lago’ te bereiken. Echter alles was afgezet….de rijken hadden er natuurlijk hun prachtige stekjes gebouwd en er een hek omheen gezet. We konden wel bij een Hosteria naar binnen en kregen gratis koffie en, omdat we zo enthousiast waren over hun hostel,…. kregen we wel een folder mee over hun optrekje…zo van 'zegt het voort' ;-)
‘s middags via de andere kant van het meer weer een grote wandeling gemaakt en daar was een stukje vrij waar je wel kon komen. Vissers waren tilapia aan het vangen. ‘s avonds waren we de enigen in ons hotel die kwamen dineren. Morgen pakken we de bus naar het centrum van Ibarra.
18 april:
Voor $ 0,60 de bus naar het centrum van Ibarra genomen. Reinout kreeg zowat een beroerte, we werden midden op de markt afgezet (eindpunt), druk druk en nog eens druk. Er werd van alles verkocht, kippen, geiten, kleding……hoe komen we hier zo snel mogelijk uit…het voelde nl. ook een beetje bedreigend. Na lang lopen kwamen we op het oude gedeelte van de stad via de Calle ….tja, hoe kan het ook anders, Simon Bolivar. Wat een verademing. Prachtige koloniale gebouwen, idd een aantal witte huizen (Ibarra wordt ook wel de witte stad genoemd), lekker geslenterd (er stond niets anders op ons programma want Ibarra heeft op zich niet veel wat bezichtigd moet worden)…we kwamen uit bij Olor de Café, een café in een koloniale stijl met van die hoge boekenkasten met o.a. boeken van Garcia Gabriel Marquez, wat een verademing in al die drukte, en een heerlijke kop koffie gedronken. Ecuador heeft goede koffie maar die wordt grotendeels geexporteerd. De restanten gebruiken ze zelf maar dat is amper te drinken. Alleen bij de ketens zoals Juan Valdez kan je goede koffie krijgen. Trouwens brood kunnen ze ook niet bakken. In elk hotel waar we tot nu toe geweest zijn (incl. Bogota) kregen we oud brood, althans zo leek het. Lekkere pistoletjes, croissants of stokbrood zijn amper te krijgen.
Na nog wat geslenter moesten we de bus terug zien te vinden. Er ontstaat altijd discussie tussen Rein en mij m.b.t. een bus of de taxi, maar ik mocht proberen de bus terug uit te zoeken (scheelt behoorlijk in prijs). Uiteindelijk gevonden, echter we bleken de verkeerde richting op te gaan…ik zag Reins gezicht al vertrekken, maar gelukkig kwam alles goed. De chauffeur was zo vriendelijk om te zeggen waar we uit moesten stappen om op de juiste bus te stappen. Dit was ons dagje Ibarra. Leuk om gedaan te hebben, maar niet voor herhaling vatbaar, niet echt veel te zien. Morgen weer een flinke wandeling.
19 april:
Na een stevig ontbijt wandelden we naar beneden om naar het eerstvolgende dorp zo’n 5 km verderop te gaan aan het meer. Na 1 km werden we begroet door een vriendelijke hond ……..tja les 1, die vriendelijkheid moet je niet beantwoorden!!!! Hij heeft wel 4 km met ons meegelopen. Wij voorzagen moeilijkheden omdat hij onderweg tekeer ging tegen andere honden en dachten, dit moeten we niet hebben als hij doet alsof hij bij ons hoort als we in het volgende dorp aankomen. We stuurden hem dus weg (had ik al eerder zonder resultaat geprobeert), maar mooi dat hij dat niet deed. Zulke watjes als we waren zijn we dus rechtsomkeer gegaan. De hond leek erg blij met dit besluit want hij begon moe te worden. Eindelijk terug in ons ‘eigen’ dorp kochten we een cola, de hond bleef keurig buiten wachten, en toen we buiten kwamen had hij zoiets…en waar is mijn deel?....zo zielig, we moesten ‘m alsnog naar huis sturen zonder iets anders zou hij meelopen naar het hotel. Dit keer stuurde Reinout ‘m weg en daar luisterde hij wel naar………….grrr had ik dat geweten dan had Rein dat 5km terug moeten doen en waren we daar al van hem af geweest. We zaten echter de rest van de dag met een schuldgevoel. Hopelijk zien we ‘m morgen nog even en krijgt hij alsnog wat ;-).
Morgen op de fiets………………………als die klaargezet worden.
Uitgebreid ontbijt gehad en een flinke wandeling gemaakt om ‘de lago’ te bereiken. Echter alles was afgezet….de rijken hadden er natuurlijk hun prachtige stekjes gebouwd en er een hek omheen gezet. We konden wel bij een Hosteria naar binnen en kregen gratis koffie en, omdat we zo enthousiast waren over hun hostel,…. kregen we wel een folder mee over hun optrekje…zo van 'zegt het voort' ;-)
‘s middags via de andere kant van het meer weer een grote wandeling gemaakt en daar was een stukje vrij waar je wel kon komen. Vissers waren tilapia aan het vangen. ‘s avonds waren we de enigen in ons hotel die kwamen dineren. Morgen pakken we de bus naar het centrum van Ibarra.
18 april:
Voor $ 0,60 de bus naar het centrum van Ibarra genomen. Reinout kreeg zowat een beroerte, we werden midden op de markt afgezet (eindpunt), druk druk en nog eens druk. Er werd van alles verkocht, kippen, geiten, kleding……hoe komen we hier zo snel mogelijk uit…het voelde nl. ook een beetje bedreigend. Na lang lopen kwamen we op het oude gedeelte van de stad via de Calle ….tja, hoe kan het ook anders, Simon Bolivar. Wat een verademing. Prachtige koloniale gebouwen, idd een aantal witte huizen (Ibarra wordt ook wel de witte stad genoemd), lekker geslenterd (er stond niets anders op ons programma want Ibarra heeft op zich niet veel wat bezichtigd moet worden)…we kwamen uit bij Olor de Café, een café in een koloniale stijl met van die hoge boekenkasten met o.a. boeken van Garcia Gabriel Marquez, wat een verademing in al die drukte, en een heerlijke kop koffie gedronken. Ecuador heeft goede koffie maar die wordt grotendeels geexporteerd. De restanten gebruiken ze zelf maar dat is amper te drinken. Alleen bij de ketens zoals Juan Valdez kan je goede koffie krijgen. Trouwens brood kunnen ze ook niet bakken. In elk hotel waar we tot nu toe geweest zijn (incl. Bogota) kregen we oud brood, althans zo leek het. Lekkere pistoletjes, croissants of stokbrood zijn amper te krijgen.
Na nog wat geslenter moesten we de bus terug zien te vinden. Er ontstaat altijd discussie tussen Rein en mij m.b.t. een bus of de taxi, maar ik mocht proberen de bus terug uit te zoeken (scheelt behoorlijk in prijs). Uiteindelijk gevonden, echter we bleken de verkeerde richting op te gaan…ik zag Reins gezicht al vertrekken, maar gelukkig kwam alles goed. De chauffeur was zo vriendelijk om te zeggen waar we uit moesten stappen om op de juiste bus te stappen. Dit was ons dagje Ibarra. Leuk om gedaan te hebben, maar niet voor herhaling vatbaar, niet echt veel te zien. Morgen weer een flinke wandeling.
19 april:
Na een stevig ontbijt wandelden we naar beneden om naar het eerstvolgende dorp zo’n 5 km verderop te gaan aan het meer. Na 1 km werden we begroet door een vriendelijke hond ……..tja les 1, die vriendelijkheid moet je niet beantwoorden!!!! Hij heeft wel 4 km met ons meegelopen. Wij voorzagen moeilijkheden omdat hij onderweg tekeer ging tegen andere honden en dachten, dit moeten we niet hebben als hij doet alsof hij bij ons hoort als we in het volgende dorp aankomen. We stuurden hem dus weg (had ik al eerder zonder resultaat geprobeert), maar mooi dat hij dat niet deed. Zulke watjes als we waren zijn we dus rechtsomkeer gegaan. De hond leek erg blij met dit besluit want hij begon moe te worden. Eindelijk terug in ons ‘eigen’ dorp kochten we een cola, de hond bleef keurig buiten wachten, en toen we buiten kwamen had hij zoiets…en waar is mijn deel?....zo zielig, we moesten ‘m alsnog naar huis sturen zonder iets anders zou hij meelopen naar het hotel. Dit keer stuurde Reinout ‘m weg en daar luisterde hij wel naar………….grrr had ik dat geweten dan had Rein dat 5km terug moeten doen en waren we daar al van hem af geweest. We zaten echter de rest van de dag met een schuldgevoel. Hopelijk zien we ‘m morgen nog even en krijgt hij alsnog wat ;-).
Morgen op de fiets………………………als die klaargezet worden.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
