Ecuador Otavalo /Quito

23 april 30 april: Afscheid lake Yahuarcocha op naar Otavalo.
Bij het afscheid nemen van de eigenaar van Quinta St. Michel kregen we de volledige aandacht die we tijdens ons verblijf gemist hadden, speciaal omdat we bij aankomst zo leuk ontvangen werden. Enfin, we kregen aan het eind een rondleiding door de tuin waar ze zo trots op waren. Ze hadden er dan ook van alles; limoen zonder pit en met, advocado’s, mandarijnen, mais, suikerriet, naranjitas, babacos (een soort papaya) die andere oranje dingen en niet te vergeten allerlei soorten kruiden. En bij het ontbijt kregen we dit keer een specialiteit; humita. Niet lekker, mais vermengd met kaas, het lijkt een beetje op funchi maar dan zonder smaak. We hebben braaf alles opgegeten. Ecuador is echt ontzettend rijk aan fruit en groentes. Daarnaast heeft het veel goud en helaas ook olie waardoor er tijdens het bewind van President Correa (corrupt en getrouwd met een Belgische lieten we ons vertellen), veel leidingen in het Andes gebied zijn aangelegd wat veel protest heeft opgeleverd van de indianen zonder echt resultaat tot nog toe. Hopelijk kan de nieuwe president Moreno e.e.a. nog tegenhouden.

Otavalo:
Na het afscheid hebben we taxi vanuit Ibarra naar Otavallo genomen en werden ook hier weer ontzettend aardig ontvangen, dit keer door gastvrouw Miryam. Boodschappen gedaan, we hadden een eigen huisje met alles erop en eraan dus konden we eindelijk koken en een beetje onze eigen tijden bepalen. ‘s middags nog even het dorp in geweest en morgen wat meer ontdekken daar.
We hebben uiteraard de plaza de ponchos, DE markt in Otavalo, waar iedere toerist voor komt, bezocht. Prachtige kleuren en een heerlijk vest gekocht; verdraaide koud daar in het huisje.
De volgende dag een taxi genomen waarmee we 4 belangrijke punten in Otavalo hebben aangedaan.
- Eerst de stad Cotacahi, bekend om zijn leer, maar al rijdende vertelde de chauffeur dat het een slapend dorp was waar veel buitenlanders, vnl. gringos woonden die de authenticiteit van het dorp wegnamen. Er liepen idd veel buitenlanders en het was er erg stil, aan de huizen zag je idd duidelijk dat het niet zomaar weer een ecuadoriaans dorpje was. De winkelstraat had ook duurdere winkels met veel leer, tot zadels toe.
- Al rijdend kwamen we in een dorpje waar we zijn gestopt bij een textiel winkeltje waar ze weer van allerlei prachtige kleding en souvenirs verkochten. Moeilijk om niets te kopen, maar je komt het gewoon overal tegen en het kan niet meer in de koffer duzzz. We hebben wel nog een kleine voorstelling kunnen bijwonen van een vrouw die daar aan het weven was en hoe ze aan de kleuren kwam. Het meest opvallend was een insect die ze van een cactus (tuna) haalde en uitkneep op haar hand, rood. Bij dat rood deed ze een chemicalie en dat werd weer een andere kleur. Zo maakte ze verschilldende kleuren. Interessant om te zien.
- Doorgereden naar Laguna Cuichocha. Wat een heerlijke rust heerste hier, wel wat winkeltjes en stalletjes met verkoopwaar van de indianen, gelukkig niet opdringerig. Een prachtig gebied om een mooie wandeling te maken.
- Ons volgende punt was Cascade Peguche. Een aangelegd natuurpark. Bij de cascade (waterval) waren diverse rituele plekken waar de indigenous af en toe bij elkaar komen om hun rituelen uit te voeren met veel bloemen en eten voor de goden. Op 31 december komt de jeugd er bijeen om oud en nieuw te vieren met helaas veel alcohol….zo werd ons verteld door onze taxi chauffeur.
- Arbol de Lechero: Vlakbij het Condor Park staat de Lechero boom; dit konden we dus nog even meepikken in deze tour. De legende gaat zo:
A long time ago there were two indigenous children that came from rivaling communities. The girl was at the river one day washing her clothes when she saw the boy. He thought she was the most beautiful girl he had ever seen. She was wondering why he was staring at her. The two children fell in love, but their parents wouldn't allow it because the communities were fighting. One night, the children decided to run away together. The boy came to the girl's house and threw rocks at the window. She came out of the house and they were on their way, but the dogs started barking and woke up the town. The girl's neighbor saw them and went to tell both of their parents. Everyone was looking for the children and they were running as fast as they could. Once they reached the top of Rey Loma (King Hill) the girl said she couldn't go any farther. That's when Taita Imbabura appeared to the children. They begged him to help them so they could stay together forever. So Taita Imbabura turned the girl into a lake (Lago San Pablo) and the boy into El Lechero. When the people from both communities reached the top of the hill, all they saw was a tree and a lake and the boy and girl now happily spend their days together.

- Als laatste het Condor Park bezocht. Helaas begon het te regenen dus we zijn er vluchtig doorheen gegaan. Uiteraard wel de Andescondor gezien (ongeveer 15 kilo en een spanwijdte van wel 3.20 mtr.)
Prachtige dag om niet te vergeten!

Nog een paar dagen door Otavalo en Cotacachi rond geslenterd en vrienden gemaakt met onze host Miryan.
Ps van zelf koken is niets terecht gekomen. We ontdekten nl. dat een almuerzo (middageten) hier maar $ 2,50 p/p kost. Dus niet vragen naar de kaart maar gewoon vragen wat ze voor almuerzo hebben. Dit bestaat meestal uit soep vooraf, daarna rijst met kip of vlees een aardappel en wat groente, (meestal) verse jus en een klein toetje. Tja, daar ga ik dus niet voor koken ;-)

Morgen terug naar Quito om van daaruit door te vliegen naar Cuenca.