BARRANCA/PATIVILCA/HUARMEY
Door: Inge
Blijf op de hoogte en volg Inge
14 Juli 2018 | Peru, Barranca
De tocht via de kust gaat nog steeds over desolate woestijnvlakten met z’n enorme zandbergen. Hoe hebben Simon Bolivar en z’n kornuiten hier in godsnaam doorheen kunnen trekken met hun kanonkarretjes en weet ik wat nog meer, wat een crime moet dit zijn geweest.
Zodra je vuilnis langs de weg zag liggen wist je dat er weer een dorpje zou naderen. Plastic plastic en nog eens plastic en vuile troep langs de weg, alsof ze al hun vuilnis zo vanuit hun raam het land inkieperen. Als de regering het toerisme echt naar het Noorden wil laten trekken, moeten ze in ieder geval alvast beginnen hier een einde aan te maken.
Barranca is een kleine drukke stad waar je eigenlijk geen dag hoeft te blijven hangen. Wij wilden echter naar het museum in Pativilca omdat Simon Bolivar 3 maanden in dat museum heeft 'gelogeerd'. Hij was er 3 maanden doodziek en sterk vermagerd. Het museum was echter dicht en alle straten in Pativilca lagen open ter renovatie. Een troosteloos stadje waar we met grote ogen werden gadegeslagen.
Een straatwerker durfde ons aan te spreken en te vragen wat we hier in godsnaam deden? Het was hier veels te gevaarlijk voor ons. Er kwam een dame van de security bij staan. Toen we zeiden dat we het museum wilden bezoeken heeft ze de eigenaar voor ons gehaald (die had toch niets te doen zei ze ;-) We kregen een korte rondleiding. Een klein huisje met veel schilderijen van Simon, Manuelita Saenz (la libertadora del libertador), Sucre en anderen, een aantal authentieke meubels en een drukpers apparaat die door Simon was gebruikt om pamfletten aan de inwoners van Peru te verspreiden. Een achtertuin waar Simon, doodziek als hij was, zijn bezoek ontving. Lima was inmiddels weer terugveroverd door de Spanjaarden. Een bezoeker vroeg; Simon, hoe ga je Lima in jouw zieke toestand in godsnaam weer terugveroveren, waarop Simon had geroepen TRIUNFAR (zie foto’s bij tips)! De pit zat er dus nog goed in ondanks zijn ziekte.
Ach, misschien gek om het zo te lezen maar we hebben ons het laatste jaar nogal verdiept in Simon Bolivar en dan is het gewoon ontzettend leuk om de plekken te bezichtigen waar e.e.a. heeft plaatsgevonden. Na het museumbezoek hebben we ons zo snel mogelijk uit de voeten gemaakt. Pativilca staat trouwens ook bekend om de 6 doden (1992) die daar zijn gevallen tijdens het bewind van president Fujimori, waarvoor hij geen “presidential pardon” kreeg en hiervoor + voor corruptie moest aftreden en in de gevangenis belandde.
In Huarmey hebben we een motel genomen en zijn daarna doorgereisd naar Chimbote. Ook van Chimbote zijn we echter niet onder de indruk. We beseffen ons nu dat dit de reden moet zijn dat we echt nergens toeristen tegenkomen. Onze volgende stops worden Trujillo en Pacasmayo en vanuit Pacasmayo gaan we het binnenland in. Benieuwd hoe dat er gaat uitzien.
Zodra je vuilnis langs de weg zag liggen wist je dat er weer een dorpje zou naderen. Plastic plastic en nog eens plastic en vuile troep langs de weg, alsof ze al hun vuilnis zo vanuit hun raam het land inkieperen. Als de regering het toerisme echt naar het Noorden wil laten trekken, moeten ze in ieder geval alvast beginnen hier een einde aan te maken.
Barranca is een kleine drukke stad waar je eigenlijk geen dag hoeft te blijven hangen. Wij wilden echter naar het museum in Pativilca omdat Simon Bolivar 3 maanden in dat museum heeft 'gelogeerd'. Hij was er 3 maanden doodziek en sterk vermagerd. Het museum was echter dicht en alle straten in Pativilca lagen open ter renovatie. Een troosteloos stadje waar we met grote ogen werden gadegeslagen.
Een straatwerker durfde ons aan te spreken en te vragen wat we hier in godsnaam deden? Het was hier veels te gevaarlijk voor ons. Er kwam een dame van de security bij staan. Toen we zeiden dat we het museum wilden bezoeken heeft ze de eigenaar voor ons gehaald (die had toch niets te doen zei ze ;-) We kregen een korte rondleiding. Een klein huisje met veel schilderijen van Simon, Manuelita Saenz (la libertadora del libertador), Sucre en anderen, een aantal authentieke meubels en een drukpers apparaat die door Simon was gebruikt om pamfletten aan de inwoners van Peru te verspreiden. Een achtertuin waar Simon, doodziek als hij was, zijn bezoek ontving. Lima was inmiddels weer terugveroverd door de Spanjaarden. Een bezoeker vroeg; Simon, hoe ga je Lima in jouw zieke toestand in godsnaam weer terugveroveren, waarop Simon had geroepen TRIUNFAR (zie foto’s bij tips)! De pit zat er dus nog goed in ondanks zijn ziekte.
Ach, misschien gek om het zo te lezen maar we hebben ons het laatste jaar nogal verdiept in Simon Bolivar en dan is het gewoon ontzettend leuk om de plekken te bezichtigen waar e.e.a. heeft plaatsgevonden. Na het museumbezoek hebben we ons zo snel mogelijk uit de voeten gemaakt. Pativilca staat trouwens ook bekend om de 6 doden (1992) die daar zijn gevallen tijdens het bewind van president Fujimori, waarvoor hij geen “presidential pardon” kreeg en hiervoor + voor corruptie moest aftreden en in de gevangenis belandde.
In Huarmey hebben we een motel genomen en zijn daarna doorgereisd naar Chimbote. Ook van Chimbote zijn we echter niet onder de indruk. We beseffen ons nu dat dit de reden moet zijn dat we echt nergens toeristen tegenkomen. Onze volgende stops worden Trujillo en Pacasmayo en vanuit Pacasmayo gaan we het binnenland in. Benieuwd hoe dat er gaat uitzien.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
