BOLIVIA
Door: Inge
Blijf op de hoogte en volg Inge
13 Oktober 2018 | Bolivia, Santa Cruz de la Sierra
SANTA CRUZ - SAMAIPATA
Terug in Zuid Amerika vanuit Bonaire en Curacao waar we 2 hectische weken achter de rug hadden, kwamen we aan in Santa Cruz, Bolivia (via Bogota/Lima). Bolivia; als dank aan Simon Bolivar, Bolivia genoemd. We werden om 2 uur ’s nachts keurig opgewacht door Rene onze taxichauffeur die ons naar Hotel Sense bracht. Naar wat we hadden gehoord zou het een onaangename stad zijn. Voor ons was niets van dat waar. Misschien omdat we inmiddels al wat meer van Zuid Amerika gezien hadden? Wij vonden het een verademing. Heerlijk weer, prima omgeving, tja je moet geen luxe verwachten in Bolivia, maar het was er redelijk schoon, we voelden ons veilig en hebben het 2 dagen prima naar ons zin gehad in Santa Cruz. Hierna hebben we ons naar Samaipata laten brengen door Rene, die heel graag onze chauffeur wilde blijven tot aan de terugkomst in Santa Cruz. We konden het prima met hem vinden dus hebben een redelijke prijs afgesproken.
SAMAIPATA
Het landschap was idyllisch, leuke kleine huisjes, allemaal keurig in de verf, bougainvillea in de tuintjes en onderweg veel minder vuil dan in Peru. Samaipata is een klein dorp, een beetje te vergelijken met Vilcabamba in Ecuador. Knus, veel buitenlanders die zich in de weide omgeving hebben gevestigd in luxueuze huizen, backpackers en backpackers die er zijn blijven hangen, kindjes hebben gekregen en er een beetje hippie style achtig bijlopen en souveniertjes verkopen. Restaurantjes op een leuk centraal plein. Van hieruit zijn er een aantal tours te doen. We hebben o.a. gekozen voor het Amboro park; 5 uur gelopen door het woud, helaas geen beest gezien maar wel veel uitleg over de flora. Reinout gruwelde ervan maar gelukkig kon hij nog wel genieten van de tocht. Reuze varens gezien van wel 4 meter hoog, die ongeveer 300 jaar oud waren. Het leek een beetje op een sprookjesbos. Tijdens de pauze een interessant gesprek gehad met de gids over de demonstratie in de stad m.b.t. Den Haag dat had besloten Chili gelijk te geven om Bolivia geen toegang tot de zee te verschaffen en dat ze eerst maar weer om de tafel moesten. Den Haag? Jee, best wel belangrijk dat Den Haag. De gids vond het prima dat de doorgang naar de zee niet doorging voorlopig. De reden dat ze het prima vond; “als we die doorgang krijgen, krijgen we misschien meer economie, maar ook meer goedkope troep binnen van al die chinezen waar er nu al teveel van zijn in ons land. Wat wij nodig hebben is meer toerisme!!! Die chineze troep ruineert onze natuur en onze natuur trekt juist toerisme aan”. Ook hadden we het over haar voorouders, de Inca’s; “men beweert dat de Inca’s uit het Noorden kwamen, maar dat is niet waar zei ze. Met trots vertelde ze dat ze van oorsprong uit Bolivia kwamen; de Spanjaarden hebben ons veel aangedaan maar de Inca’s hebben hard teruggevochten, helaas brachten de Spanjaarden ook ziektes mee waardoor de Inca’s als het ware zijn uitgeroeid. Het land is er nooit meer bovenop gekomen en is nog altijd verdeeld. Veel corruptie, geen democratie en onderling veel racisme”. De president die al 3 termijnen aan de macht is, heeft zich de 3e termijn toegeeigend terwijl het volk met een meerderheid tegen hem heeft gestemd. Er zijn binnenkort weer verkiezingen, hopelijk gaat het ooit beter met dit mooie land.
Terug in Zuid Amerika vanuit Bonaire en Curacao waar we 2 hectische weken achter de rug hadden, kwamen we aan in Santa Cruz, Bolivia (via Bogota/Lima). Bolivia; als dank aan Simon Bolivar, Bolivia genoemd. We werden om 2 uur ’s nachts keurig opgewacht door Rene onze taxichauffeur die ons naar Hotel Sense bracht. Naar wat we hadden gehoord zou het een onaangename stad zijn. Voor ons was niets van dat waar. Misschien omdat we inmiddels al wat meer van Zuid Amerika gezien hadden? Wij vonden het een verademing. Heerlijk weer, prima omgeving, tja je moet geen luxe verwachten in Bolivia, maar het was er redelijk schoon, we voelden ons veilig en hebben het 2 dagen prima naar ons zin gehad in Santa Cruz. Hierna hebben we ons naar Samaipata laten brengen door Rene, die heel graag onze chauffeur wilde blijven tot aan de terugkomst in Santa Cruz. We konden het prima met hem vinden dus hebben een redelijke prijs afgesproken.
SAMAIPATA
Het landschap was idyllisch, leuke kleine huisjes, allemaal keurig in de verf, bougainvillea in de tuintjes en onderweg veel minder vuil dan in Peru. Samaipata is een klein dorp, een beetje te vergelijken met Vilcabamba in Ecuador. Knus, veel buitenlanders die zich in de weide omgeving hebben gevestigd in luxueuze huizen, backpackers en backpackers die er zijn blijven hangen, kindjes hebben gekregen en er een beetje hippie style achtig bijlopen en souveniertjes verkopen. Restaurantjes op een leuk centraal plein. Van hieruit zijn er een aantal tours te doen. We hebben o.a. gekozen voor het Amboro park; 5 uur gelopen door het woud, helaas geen beest gezien maar wel veel uitleg over de flora. Reinout gruwelde ervan maar gelukkig kon hij nog wel genieten van de tocht. Reuze varens gezien van wel 4 meter hoog, die ongeveer 300 jaar oud waren. Het leek een beetje op een sprookjesbos. Tijdens de pauze een interessant gesprek gehad met de gids over de demonstratie in de stad m.b.t. Den Haag dat had besloten Chili gelijk te geven om Bolivia geen toegang tot de zee te verschaffen en dat ze eerst maar weer om de tafel moesten. Den Haag? Jee, best wel belangrijk dat Den Haag. De gids vond het prima dat de doorgang naar de zee niet doorging voorlopig. De reden dat ze het prima vond; “als we die doorgang krijgen, krijgen we misschien meer economie, maar ook meer goedkope troep binnen van al die chinezen waar er nu al teveel van zijn in ons land. Wat wij nodig hebben is meer toerisme!!! Die chineze troep ruineert onze natuur en onze natuur trekt juist toerisme aan”. Ook hadden we het over haar voorouders, de Inca’s; “men beweert dat de Inca’s uit het Noorden kwamen, maar dat is niet waar zei ze. Met trots vertelde ze dat ze van oorsprong uit Bolivia kwamen; de Spanjaarden hebben ons veel aangedaan maar de Inca’s hebben hard teruggevochten, helaas brachten de Spanjaarden ook ziektes mee waardoor de Inca’s als het ware zijn uitgeroeid. Het land is er nooit meer bovenop gekomen en is nog altijd verdeeld. Veel corruptie, geen democratie en onderling veel racisme”. De president die al 3 termijnen aan de macht is, heeft zich de 3e termijn toegeeigend terwijl het volk met een meerderheid tegen hem heeft gestemd. Er zijn binnenkort weer verkiezingen, hopelijk gaat het ooit beter met dit mooie land.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
