CHILI, PUNTA ARENAS/PATAGONIE
Door: Inge
Blijf op de hoogte en volg Inge
30 December 2018 | Chili, Punta Arenas
Vanuit Puerto Montt nemen we het vliegtuig naar Punta Arenas. Onze laatste tocht naar het zuiden. De vlucht duurt ong. 2 uur. Het is een stuk kouder dus de vesten worden weer uit de koffer gehaald, gelukkig schijnt de zon fel. We hebben een eenzaam afgelegen hotelletje en ook hier weer aan het water, waar we gelijk verrast worden door, weliswaar heel in de verte, de spuit van orka’s!! Wooh! Het centrum is met de bus te bereiken die voor onze deur stopt. We gaan snel broodjes kopen en picknicken op de muur van de beroemde Straat van Magellan. Als we de gids moeten geloven, waar we later een tour mee maken, zijn er in deze Straat enorm veel schepen gezonken vanwege de sterke stroming. Een stukje geschiedenis (vanuit wikipedia):
********************
The Strait of Magellan has been inhabited by indigenous Americans for thousands of years. On the western part of its northern coast lived the Alacalufe, also known as the Kawésqar. To the east of the Kawésqar lived the Tehuelche, whose territory extended to the north in Patagonia. South of the Tehuelche, across the Strait of Magellan, lived the Selk'nam, who inhabited the majority of the eastern portion of Tierra del Fuego. To the west of the Selk'nam were the Yaghan, who inhabited the southernmost part of Tierra del Fuego (Vuurland).
All tribes in the Strait of Magellan area were nomadic hunter-gatherers. The only non-maritime culture in the area were the Tehuelche, who fished and gathered shellfish along the coast during the winter and moved into the southern Andes in the summer to hunt. In the other three maritime-based tribes, each family had a canoe, around 7 to 9 feet long, that held the entire family and a dog. The canoe often contained a fire the family would use for warmth. Their sustenance came almost entirely from the sea: the men typically hunted seals and fished, while the women dove into the frigid waters to gather shellfish. They wore little to no clothing!!!!!, and made extensive use of fires to keep warm in the bitterly-cold climate.
The tribes of the region faced little European interference until the late 19th century. Then, European diseases wiped out large portions of the indigenous population, and extermination campaigns sponsored by the governments of Chile and Argentina, like the Selk'nam genocide, eliminated the rest. Some were taken in by missionaries, but today, almost no full-blooded descendants of these peoples remain, and almost all of their culture is lost. Only two languages formerly spoken along the Strait of Magellan are extant, and both are spoken by less than ten people, although today there are hundreds of people who self-identify as descendants of indigenous peoples from the Strait of Magellan.
Incorporation into Chile.
See also: Patagonian sheep farming boom and Tierra del Fuego gold rush
Chile took possession of the Strait of Magellan on May 23, 1843. President Bulnes of Chile ordered this expedition after consulting the Chilean libertador Bernardo O'Higgins (1778–1842), who feared an occupation by Great Britain or France.
Argentina effectively recognized Chilean sovereignty over the Strait of Magellan in the Boundary treaty of 1881 between Chile and Argentina. Argentina had previously claimed all of the strait, or at least the eastern third of it.
Until the Panama Canal opened in 1914, the Strait of Magellan was the main route for steamships traveling from the Atlantic Ocean to the Pacific. It was often considered the only safe way to move between the Atlantic and Pacific Oceans, as the Drake Passage separating Cape Horn (the southern tip of South America) from Antarctica is notorious for turbulent and unpredictable weather, and is frequented by icebergs and sea ice. Ships in the strait, protected by Tierra del Fuego to the south and the coast of continental South America to the north crossed with relative ease, and Punta Arenas became a primary refueling port providing coal for steam ships in transit. Sailing ships, however, partly because of variable winds and currents in the strait, generally preferred the Drake Passage, as they had more room to maneuver there.
************************************
De stad is een verrassend grote en moderne havenstad met ook hier weer veel Duitse invloeden. Eind 19e eeuw besloot de Chileense regering het zuidelijke deel van Chili te bevolken en stuurde hiervoor officiële delegaties naar Europa. In die jaren zijn met name veel Duitsers naar Chili geëmigreerd.
Punta Arenas heeft kennelijk wel veel van zijn economie moeten inleveren na de opening van het Panama kanaal (in 1914) maar het is deze mooie stad niet aan te zien.
Na vele wandelingen en bezienswaardigheden gezien te hebben (vergeet de begraafplaats van Sara Braun niet) besluiten we een tour te nemen naar Tierra del Fuego (Vuurland). We rijden met de tourbus door een enorme pampa vlakte en steken met een ferry over naar Tierra del Fuego. Koud, maar een leuke ervaring.
Helaas geen walvissen in de buurt maar op de terugweg worden we toch nog verrast door kleine zwart/wit dolfijnen. We krijgen een lunch aangeboden in een afgelegen restaurantje. Een Venezolaans meisje bedient ons. Ze is net 4 maanden geleden uit Venezuela gevlucht en zit nu moederziel alleen in dit afgelegen gebied zonder familie! Triest met de kerst voor de deur.
We rijden verder naar het pinguin eiland. Dit was helaas een flater. We hadden echt een enorme hoeveelheid pinguins en stank verwacht, maar er stonden er keurig ‘n stuk of 20 op een rijtje alsof ze er waren neergezet voor de toeristen om een foto te maken en dan weer konden vertrekken. Anyway de tocht was prachtig. Jammer dat een tour naar Torres del Paine behoorlijk prijzig en erg ver weg was. Maar we zijn in Vuurland geweest ;-) !!!
Ps klein detail over de Falkland eilanden; Chili heeft Engeland in 1982 min of meer geholpen om de Falkland eilanden voor Engeland te behouden.
Er zijn vaak conflicten geweest tussen Argentinie en Chili en het is dan ook niet gek dat de grens daar goed bewaakt wordt. Op het vliegveld in Punta Arenas is te zien hoeveel militaire ‘heuveltjes’ zijn gemaakt waar waarschijnlijk hele gangen onder de grond verborgen zitten van waaruit ze Argentinie kunnen aanvallen.
Terug naar Santiago!
********************
The Strait of Magellan has been inhabited by indigenous Americans for thousands of years. On the western part of its northern coast lived the Alacalufe, also known as the Kawésqar. To the east of the Kawésqar lived the Tehuelche, whose territory extended to the north in Patagonia. South of the Tehuelche, across the Strait of Magellan, lived the Selk'nam, who inhabited the majority of the eastern portion of Tierra del Fuego. To the west of the Selk'nam were the Yaghan, who inhabited the southernmost part of Tierra del Fuego (Vuurland).
All tribes in the Strait of Magellan area were nomadic hunter-gatherers. The only non-maritime culture in the area were the Tehuelche, who fished and gathered shellfish along the coast during the winter and moved into the southern Andes in the summer to hunt. In the other three maritime-based tribes, each family had a canoe, around 7 to 9 feet long, that held the entire family and a dog. The canoe often contained a fire the family would use for warmth. Their sustenance came almost entirely from the sea: the men typically hunted seals and fished, while the women dove into the frigid waters to gather shellfish. They wore little to no clothing!!!!!, and made extensive use of fires to keep warm in the bitterly-cold climate.
The tribes of the region faced little European interference until the late 19th century. Then, European diseases wiped out large portions of the indigenous population, and extermination campaigns sponsored by the governments of Chile and Argentina, like the Selk'nam genocide, eliminated the rest. Some were taken in by missionaries, but today, almost no full-blooded descendants of these peoples remain, and almost all of their culture is lost. Only two languages formerly spoken along the Strait of Magellan are extant, and both are spoken by less than ten people, although today there are hundreds of people who self-identify as descendants of indigenous peoples from the Strait of Magellan.
Incorporation into Chile.
See also: Patagonian sheep farming boom and Tierra del Fuego gold rush
Chile took possession of the Strait of Magellan on May 23, 1843. President Bulnes of Chile ordered this expedition after consulting the Chilean libertador Bernardo O'Higgins (1778–1842), who feared an occupation by Great Britain or France.
Argentina effectively recognized Chilean sovereignty over the Strait of Magellan in the Boundary treaty of 1881 between Chile and Argentina. Argentina had previously claimed all of the strait, or at least the eastern third of it.
Until the Panama Canal opened in 1914, the Strait of Magellan was the main route for steamships traveling from the Atlantic Ocean to the Pacific. It was often considered the only safe way to move between the Atlantic and Pacific Oceans, as the Drake Passage separating Cape Horn (the southern tip of South America) from Antarctica is notorious for turbulent and unpredictable weather, and is frequented by icebergs and sea ice. Ships in the strait, protected by Tierra del Fuego to the south and the coast of continental South America to the north crossed with relative ease, and Punta Arenas became a primary refueling port providing coal for steam ships in transit. Sailing ships, however, partly because of variable winds and currents in the strait, generally preferred the Drake Passage, as they had more room to maneuver there.
************************************
De stad is een verrassend grote en moderne havenstad met ook hier weer veel Duitse invloeden. Eind 19e eeuw besloot de Chileense regering het zuidelijke deel van Chili te bevolken en stuurde hiervoor officiële delegaties naar Europa. In die jaren zijn met name veel Duitsers naar Chili geëmigreerd.
Punta Arenas heeft kennelijk wel veel van zijn economie moeten inleveren na de opening van het Panama kanaal (in 1914) maar het is deze mooie stad niet aan te zien.
Na vele wandelingen en bezienswaardigheden gezien te hebben (vergeet de begraafplaats van Sara Braun niet) besluiten we een tour te nemen naar Tierra del Fuego (Vuurland). We rijden met de tourbus door een enorme pampa vlakte en steken met een ferry over naar Tierra del Fuego. Koud, maar een leuke ervaring.
Helaas geen walvissen in de buurt maar op de terugweg worden we toch nog verrast door kleine zwart/wit dolfijnen. We krijgen een lunch aangeboden in een afgelegen restaurantje. Een Venezolaans meisje bedient ons. Ze is net 4 maanden geleden uit Venezuela gevlucht en zit nu moederziel alleen in dit afgelegen gebied zonder familie! Triest met de kerst voor de deur.
We rijden verder naar het pinguin eiland. Dit was helaas een flater. We hadden echt een enorme hoeveelheid pinguins en stank verwacht, maar er stonden er keurig ‘n stuk of 20 op een rijtje alsof ze er waren neergezet voor de toeristen om een foto te maken en dan weer konden vertrekken. Anyway de tocht was prachtig. Jammer dat een tour naar Torres del Paine behoorlijk prijzig en erg ver weg was. Maar we zijn in Vuurland geweest ;-) !!!
Ps klein detail over de Falkland eilanden; Chili heeft Engeland in 1982 min of meer geholpen om de Falkland eilanden voor Engeland te behouden.
Er zijn vaak conflicten geweest tussen Argentinie en Chili en het is dan ook niet gek dat de grens daar goed bewaakt wordt. Op het vliegveld in Punta Arenas is te zien hoeveel militaire ‘heuveltjes’ zijn gemaakt waar waarschijnlijk hele gangen onder de grond verborgen zitten van waaruit ze Argentinie kunnen aanvallen.
Terug naar Santiago!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
