ARGENTINIE, LUJAN DE CUYO
Door: Inge
Blijf op de hoogte en volg Inge
25 Juni 2019 | Argentinië, Luján de Cuyo
LUJAN DE CUYO is onze eerste plaats, opgepikt uit een toeristisch blaadje. Er moet een familie bedrijfje liggen met een bodega en ze doen ook aan bijenteelt.
De omgeving buiten Mendoza begint al mooier te worden. Zoals bekend, kilometers wijngaarden! We komen namen tegen als Bodega Norton, Bodega Familia Blanco etc.
Waar wij naartoe gaan heet Apicola Jurichich Honeyfarm. We vinden het uiteindelijk ergens in het bos. Het lijkt dicht. Het is ook bijna winter, men verwacht niemand nu, geen toerist te bekennen. Maar ja, volgens de website was het open. Ik vraag de buurman of er iemand thuis is. Ja hoor, even aan de grote bel trekken. 2 honden staan me op te wachten, een kwispelend, de ander weet niet wat hij ervan moet denken en begint te grommen, maar met mijn hoge lieve stemmetje lukte het me hem rustig te krijgen. Ik trok aan de grote koe-bel en een jong meisje kwam vragen wat ik wilde. We kwamen dus voor de wijn en de bijen. “Oh ik ben alleen thuis, maar kan jullie ook wel even rondleiden”. Leuk. Het was maar een klein bedrijfje, ze liet ons zien hoe ze op een ouderwetse manier de kurk op de fles deden, de grote wijnvaten, de wijngaarde zelf en de kelder. Helaas hadden ze de bijenkwekerij vanwege allergie van haar moeder moeten verplaatsen naar een andere farm. Binnen bij de kachel werden we uitgenodigd om te proeven van een overheerlijke Malbec. Ze liet het glas met de wijn ronddraaien en zei dat de ‘druip’ in het glas, als je het schuin houdt, net op vrouwenbenen leek. Nou, oke, vooruit. Enfin de wijn was heerlijk en hebben er gelijk een fles van gekocht, dachten dat het duur zou zijn, maar we betaalden er maar $ 2,76!!! voor ;-) Ook kregen we nog wat uitleg over de honing die ze maakten.
De omgeving buiten Mendoza begint al mooier te worden. Zoals bekend, kilometers wijngaarden! We komen namen tegen als Bodega Norton, Bodega Familia Blanco etc.
Waar wij naartoe gaan heet Apicola Jurichich Honeyfarm. We vinden het uiteindelijk ergens in het bos. Het lijkt dicht. Het is ook bijna winter, men verwacht niemand nu, geen toerist te bekennen. Maar ja, volgens de website was het open. Ik vraag de buurman of er iemand thuis is. Ja hoor, even aan de grote bel trekken. 2 honden staan me op te wachten, een kwispelend, de ander weet niet wat hij ervan moet denken en begint te grommen, maar met mijn hoge lieve stemmetje lukte het me hem rustig te krijgen. Ik trok aan de grote koe-bel en een jong meisje kwam vragen wat ik wilde. We kwamen dus voor de wijn en de bijen. “Oh ik ben alleen thuis, maar kan jullie ook wel even rondleiden”. Leuk. Het was maar een klein bedrijfje, ze liet ons zien hoe ze op een ouderwetse manier de kurk op de fles deden, de grote wijnvaten, de wijngaarde zelf en de kelder. Helaas hadden ze de bijenkwekerij vanwege allergie van haar moeder moeten verplaatsen naar een andere farm. Binnen bij de kachel werden we uitgenodigd om te proeven van een overheerlijke Malbec. Ze liet het glas met de wijn ronddraaien en zei dat de ‘druip’ in het glas, als je het schuin houdt, net op vrouwenbenen leek. Nou, oke, vooruit. Enfin de wijn was heerlijk en hebben er gelijk een fles van gekocht, dachten dat het duur zou zijn, maar we betaalden er maar $ 2,76!!! voor ;-) Ook kregen we nog wat uitleg over de honing die ze maakten.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
